«Οι ιστορίες του κ. Κόυνερ»

είναι ενα βιβλίο του Μπρεχτ που μου αρέσει πάρα πολύ

περιέχει ιστορίες μικρές, σύντομες αλλά πολύ έξυπνες! πότε πότε θα αναρτώ εδώ από μία...

(ελπίζοντας ότι δε σας πρήζω)

«Μέτρα ενάντια στη βία

Οταν ο κ. Κ. ο στοχαστής έτυχε να μιλήσει κάποτε σε μιαν αίθουσα μπροστά σε πολύ κόσμο ενάντια στη βία,είδε τους ανθρώπους γύρω του να οπισθοχωρούν και να φεύγουν.

Γύρισε τότε κι αντίκρισε τη βία. Τί έλεγες; τον ρώτησε η βία. Εγώ; αποκρίθηκε ο κ. Κ. υποστήριζα τη βία. Σαν έφυγε η βία οι μαθητές του κ. Κ. τον ρώτησαν γιατί έσκυψε το κεφάλι. Γιατί δεν έχω κεφάλι για σπάσιμο, αποκρίθηκε ο κ. Κ. Εξάλλου εγώ πρέπει να ζήσω περισσότερο από τη βία.

Και ο κ. Κ. αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία:

Στο σπίτι του κ. Έγκε, πού είχε μάθει να λέει όχι, ήρθε μια μέρα τον καιρό της παρανομίας ένας πράχτορας καί του παρουσίασε ένα χαρτί, που το είχαν εκδώσει αυτοί πού εξουσίαζαν την πόλη. Το χαρτί έλεγε ότι στον πράχτορα αυτόν θ' ανήκε κάθε σπίτι όπου θα πατούσε το πόδι του, όπως και κάθε φαγητό που θα ζητούσε, θάπρεπε ακόμα να τον υπηρετεί και κάθε άνθρωπος πού θ'αντάμωνε.

Ο πράχτορας κάθησε σε μια καρέκλα, ζήτησε φαγητό, πλύθηκε, πλάγιασε και προτού κοιμηθεί ρώτησε τον κ. Έγκε με το πρόσωπο στον τοίχο: θα με υπηρετείς;

Ο κ. Έγκε τον σκέπασε με την κουβέρτα, έδιωξε τις μύγες, κάθησε δίπλα στο προσκεφάλι του, κι όπως εκείνη την ημέρα τον υπάκουσε άλλα εφτά χρόνια. Ό,τι κι αν έκανε όμως για δαύτον,ένα πράγμα απόφυγε να κάνει:δεν τούπε ποτέ μια λέξη.

Σαν πέρασαν εφτά χρόνια κι ο πραχτορας χόντρυνε από το πολύ φαΐ, τον ύπνο και τις διαταγές πέθανε. Ο κ. Εγκε τον τύλιξε τότε στην ξεφτισμένη κουβέρτα,τον έσυρε έξω από το σπίτι,έπλυνε το στρώμα, άσπρισε τους τοίχους, ανάσανε βαθιά κι αποκρίθηκε: Οχι.»