Κυριακή 5 Αυγούστου 2012

απόσπασμα από το «μετά το σεισμό» του Χαρούκι Μουρακάμι


« Έτσι ο Μασακίτσι πήρε μια γερή χούφτα μέλι με τις πατούσες του – πολύ περισσότερο μέλι απ’ όσο μπορούσε να φάει στην καθησιά του – και το ’βαλε σ’ έναν κουβά, και δρόμο παίρνει δρόμο αφήνει, απ’ το βουνό κατεβαίνει στην πόλη να πουλήσει το μέλι του. Ο Μασακίτσι ήταν ο Νούμερο Ένα Αρκούδος  όλων των εποχών στο μέλι ».
« Έχουν κουβάδες οι αρκούδες; » ρώτησε η Σάλα.
« Ο Μασακίτσι έτυχε να ’χει έναν », της εξήγησε ο Τζουνπέι. « Τον βρήκε πεταμένο στο δρόμο και σκέφτηκε ότι κάποια μέρα μπορεί να του χρησίμευε ».
« Κι έτσι έγινε ».
« Πράγματι. Έτσι ο Αρκούδος Μασακίτσι πήγε στην πόλη, βρήκε μια γωνιά στην πλατεία κι έβαλε μια ταμπέλα: Θεσπέσιο μέλι. 100% αγνό. 200 γεν η κούπα ».
« Ξέρουν να γράφουν οι αρκούδες; »
« Φυσικά όχι », είπε ο Τζουνπέι. « Ζήτησε από έναν ευγενικό, ηλικιωμένο κύριο, που καθόταν δίπλα του, να του το γράψει ».
« Ξέρουν οι αρκούδες να μετράνε λεφτά; »
« Βεβαίως. Ο Μασακίτσι , όταν ήταν αρκουδάκι, ζούσε κοντά στους ανθρώπους, κι εκείνοι του έμαθαν να μιλάει, να μετράει λεφτά, και τέτοια πράγματα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είχε πολλά ταλέντα ».
« Α, δηλαδή ήταν λιγάκι διαφορετικός απ’ τις συνηθισμένες αρκούδες ».
« Ναι, ήταν λίγο. Ο Μασακίτσι ήταν μια ξεχωριστή αρκούδα. Γι’ αυτό οι άλλες αρκούδες, που δεν ήταν τόσο ξεχωριστές, είχαν την τάση να τον αποφεύγουν ».
« Να τον αποφεύγουν; »
« Ναι. Έλεγαν, ας πούμε: “Μπα, τι τρέχει μ’ αυτόν τον τύπο και το παίζει τόσο σπουδαίος;“ - και δεν τον έκαναν παρέα. Ειδικά ο Τονκίτσι, ο σκληρός της παρέας. Πραγματικά τον μισούσε τον Μασακίτσι ».
« Κακόμοιρε Μασακίτσι! »
« Ναι, πράγματι. Στο μεταξύ ο Μασακίτσι έμοιαζε τελείως με αρκούδα, κι έτσι ο κόσμος έλεγε: “Εντάξει, μπορεί να ξέρει να μετράει, και να μιλάει, και τα λοιπά, αλλά κατά βάθος δεν είναι παρά μια αρκούδα.“  Έτσι ο Μασακίτσι δεν ανήκε τελικά πουθενά: ούτε στον κόσμο των αρκούδων ούτε στον κόσμο των ανθρώπων ».
« Κακόμοιρε, κακόμοιρε Μασακίτσι! Δεν είχε κανένα φίλο; »
« Ούτε έναν. Όπως ξέρεις, οι αρκούδες δεν πάνε σχολείο, κι έτσι δεν έχουν την ευκαιρία να κάνουν φίλους ».

2 σχόλια:

Δημήτρης Φιλοκώστας είπε...

Ο Μουρακάμι είναι σπουδαίος...
είναι ωραίο τελικά να μοιράζεται κανείς τις υπογραμμίσεις του από βιβλία, θα το δοκιμάσω κι εγώ.

ΚΥΡΙΑΚΗ είπε...

θα χαρώ Δημήτρη! :)