Ταμερλάνος ο Μέγας

Τις νύχτες μεταμφιεζόταν σε πραματευτή και γύριζε τις κάτω γειτονιές της πόλης για ν' ακούσει τη φωνή του λαού. Καμιά φορά, έφερνε ο ίδιος την κουβέντα στο θέμα:
“Και για τον Μέγα Ταμερλάνο;” ρωτούσε. “Ποια είναι η γνώμη σας για τον Μέγα Ταμερλάνο;”
Δεν υπήρξε ούτε μία φορά που η ερώτησή του αυτή να μην ξεσήκωσε θύελλες από βρισιές, κατάρες, ουρλιαχτά οργής. Ο πραματευτής ένιωθε πως η οργή του λαού τον είχε μολύνει: βράζοντας κι αυτός απ' την αγανάκτηση, πρόσθετε και τις δικές του βρισιές.
Την επομένη, στο παλάτι, δεν τού 'φτανε που πάλευε να λύσει τα μεγάλα προβλήματα των πολέμων, των συνομωσιών των εχθρών του, των συνασπισμών και του ελλείμματος του ισοζυγίου, ο Ταμερλάνος ο Μέγας τά 'βαζε με το λαό του:
Ξέρει όλο αυτό το σκυλολόι, σκεφτόταν, τι θα πει να διαφεντεύεις τις τύχες μιας αυτοκρατορίας; Θαρρεί πως άλλη δουλειά δεν έχω να κάνω απ' το να ασχολούμαι με τα μικροσυμφέροντά του και τα γυναικουλίστικα κουτσομπολιά του;
Να όμως που, σαν έφτανε το βράδυ, ο πραματευτής ξανακατέβαινε ν' ακούσει ιστοριούλες για καταχρήσεις, για δωροδοκίες, για απάτες, για χειροδικίες στρατιωτικών, για αδικίες αξιωματούχων, και ξανάβραζε από αγανάκτηση.
Ήρθε έτσι ο καιρός που ο πραματευτής οργάνωσε μιά συνωμοσία κατά του Μεγάλου Ταμερλάνου: η πονηριά του, η παλικαριά του, η γνώση του γύρω από τα μυστικά της διακυβέρνησης, η μαεστρία του στην τέχνη του πολέμου, τον οδήγησαν να γίνει, όχι μόνο αρχηγός της συνωμοσίας αλλά και ηγέτης του λαού του. Όμως ο Ταμερλάνος ο Μέγας, απ' το παλάτι του, τού χαλούσε όλα τα σχέδια. Το παιχνίδι αυτό κράτησε κάμποσους μήνες. Ώσπου ο λαός ψυλλιάστηκε πώς, στην πραγματικότητα, ο πραματευτής ήταν κατάσκοπος του Ταμερλάνου και τον σκότωσαν, την ίδια ώρα που οι αυλικοί υποψιάζονταν πώς ο Ταμερλάνος ο Μέγας τούς είχε προδώσει και τον δολοφόνησαν στο κρεβάτι του.




Marco Denevi, Λούνα Παρκ, Μπουένος Άιρες, 1970
από το βιβλίο, Χ.Λ. Μπόρχες, Α.Μπ. Κασάρες, Σύντομες και παράξενες ιστορίες, μετάφραση Δ. Καλοκύρης, Α. Κυριακίδης, εκδόσεις Ύψιλον